دروازه‌هاي ضيافت الله

حجت الاسلام والمسلمین سید محمد مهدی میرباقری

ابتدا روايتي را از اقبال الاعمال مرحوم سيدابن طاووس نقل مي‌كنم و توصيه مي‌كنم كه اين كتاب را بخوانيم.

حضرت آقاي بهجت (ره) فرموده بودند كه اگر كسي با اقبال رفيق نباشد با ما رفيق نيست؛ اگر كسي بخواهد در راه حركت كند كتاب بسيار خوبي است، تذكرات و دستورات خوبي هم دارد. روايتي در اقبال از وجود مقدس رسول الله (ص) نقل شده است كه حضرت فرمودند آن الله تعالي نصب في السماء السابعه ملكاً يقال له الداعي فإذا دخل شهر رجب ينادي ذلك الملك كل ليلهً منه إلي الصباح، خداي متعال در منزلت آسمان هفتم، ملكي را قرار داده كه نام او داعي است يعني مظهر اين اسم است، البته دعوت حرف نيست، يعني جذباتي از طرف او متوجه اهل راه مي‌شود؛ مظهر دعوت الهي است، وقتي ماه رجب وارد مي‌شود، كار اين ملك هر شب تا صبح اين است كه ندا مي‌دهد طوبي للذاكرين، طوبي للطائعين، و يقول الله تعالي أنا جليسُ من جالسني، (حالا اين يقول الله تعالي شايد قول همين ملك باشد)، و مطيعُ من أطاعني و غافر من استغفرني، الشهر شهري و العبد عبدي و الرحمه رحمتي فمن دعاني في هذا الشهر اَجبتٌ فمن سألني اعطيتُه و من استهداني هديته و جعلت هذا الشهر حبلاً بيني و بين عبادي فمن اعتصم به وصل إليّ كه باطن اين ماه همانند باطن قرآن و معصوم عليه السلام ريسمان متصل بين خداي متعال و ما است. حضرت فرمودند باطن اين ماه حبلي بين خداي متعال و بندگان است كه اگر كسي معتصم به رشته ماه رجب شود به سرچشمه مقصود و به وصول قرب الهي مي‌رسد.

اين شهر را رشته‌اي بين خودم و بندگانم قرار دادم، يك سر رشته در اختيار بندگان است و سر ديگر در محضر الهي است، بنابراين اگر كسي معتصم به اين رشته شد به وصول الهي مي‌رسد. پس اين شهر وصول الي الله است، لذا در روايات هم هست كه فرمود ماه رجب شهر امير المؤمنين (ع) است كما اين‌كه شعبان شهر رسول الله(ص) و رمضان شهر الله است؛ احتمالات زيادي در تفسير اين روايت است كه رجب ماه امير المؤمنين است يعني چه؛ همه اموري كه در اين عالم است ملكوتي دارد و ماه و زمان‌ها هم همينطور است؛ شب جمعه صرفاً يك ظرف طبيعي نيست بلكه واقعيتي در عالم است و جايگاه خاصي دارد، ملائكه‌اي نزول پيدا مي‌كنند، خيراتي نازل مي‌شود، راه‌هايي به سوي باطن آدم گشوده مي‌شود؛ سحر و بين الطلوعين هم همينطور است، اگر گفته شده است كه اول وقت نماز بخوانيد، اول وقت قراردادي نيست كه فقط بر اساس حركت خورشيد تنظيم شده باشد و اگر يك ساعت ديرتر هم شد فرقي نداشته باشد؛ حركت خورشيد مداري دارد بقيه امور هم در عالم مداري دارد، اين ساعت، ساعت نزول ملائكه است، درهايي از رحمت گشوده مي‌شود و راه‌هايي باز مي‌شود كه در ساعت بعد اين شرايط و اين فضا براي قرب فراهم نيست.

ماه‌ها هم همينطور هستند؛ اين‌كه ماه رجب ماه اميرالمؤمنين (ع) است يك معنايش اين است كه تجلي ولايت حضرت در اين ماه واقع مي‌شود و طبيعتاً راه براي درك ولايت در اين ماه گشوده است و مي‌توان در اين ماه از ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام بهره‌مند و وارد اين وادي شد؛ و به تعبيري مي‌شود به شفاعت حضرت امير رسيد؛ رجب ماه شفاعت ايشان است؛ حضرت براي هدايت انسان به ولايت خودشان شفاعت مي‌كنند.پس رجب كه ماه اميرالمؤمنين است حبل است و ما را به مقام وصول مي‌رساند. يك تجلي از ولايت حضرت در باطن اين ماه است و درها به سوي درك اين حقيقت گشوده است، در نتيجه اعمال اين ماه هم اعمال بسط قرب است، يعني راه‌هايي است براي رسيدن به آن حقيقتي كه در اين ماه منتشر است، همان‌گونه كه در ماه شعبان كه ماه نبي اكرم (ص) است، انسان با صيام و قيامش مي‌تواند به شفاعت نبي اكرم (ص) برسد؛ آن شفاعتي كه طريق اتّصال انسان به حقيقت توحيد و قرب وصال است. هيچ كس بدون شفاعت نبي اكرم به درجات قرب نمي‌رسد، حتي در روايت ديديد كه حضرت فرمود لو رأيت فزع يوم القيامه.

در روايت ماه شعبان وارد شده است كه منادي نبي اكرم (ص) در مدينه به دستور حضرت ندا مي‌داد كه اين ماه، ماه من است؛ من را به روزه اين ماه كمك كنيد. اميرالمؤمنين (ع) فرمودند از وقتي كه اين ندا را شنيدم هيچ وقت روزه اين ماه را ترك نكردم، نكته‌اش اين است كه حضرت مي‌خواهند شفاعت كنند و يكي از رشته‌هاي شفاعت‌شان روزه است كه ما بايد به اين رشته متوسل شويم؛ باطن صوم ولايت و شفاعت حضرت است و الا خود اين صوم خاصيتي ندارد به جز اين كه ما را به شفاعت حضرت نايل كند؛ ماه حضرت ماهي است كه رحمت و رضوان در آن منتشر است و مي‌توان به مقام رحمت و رضوان رسيد؛ اين رحمت هم رحمت رحيميه است كه همان مقام رضوان است؛ مقام رضوان از آثار رحمت رحيميه خداي متعال است، به بركت نبي اكرم (ص) راه رسيدن به مقام رضوان كه فوق همه درجات بهشت است باز است. حضرت صيام و قيام داشتند براي قرب و شفاعت. ما هم اگر بخواهيم به شفاعت حضرت برسيم بايد همان صيام و قيام را داشته باشيم. با عبادت نبي اكرم(ص) درهاي رضوان گشوده مي‌شود، بكم يسلك إلي الرضوان، به واسطه نبي اكرم است كه مقام رضوان پائين آمده و قابل دسترس شده است.

پس ماه رجب هم ماه امير المؤمنين است و به تعبير ديگر مهمانخانه رجب، مهمانخانه حضرت امير است و اهل الله مي‌توانند وارد وادي ولايت بشوند و بعد از آن به شهر نبي اكرم (ص) مي‌رسند كه ضيافت و شفاعت نبي اكرم است، بعد هم براي كساني كه اين وادي را طي كنند مقام توحيد و شهر الله است، كه ضيافت خاصي است، البته آن هم به ضيافت نبي اكرم(ص) است.

مي‌دانيد كه تولد وجود مقدس و مسعود حضرت اميرالمؤمنين (ع) در همين ماه رجب واقع شده است، پايان اين ماه هم بعثت است، اين دو حقيقت از اين عالم است، كه از شئون آن و در اين ماه جاري و ساري است و مقدمه ماه شعبان و رمضان است. لذا مرحوم آقا ميرزا جواد ملكي (رض) در رساله المراقبات مي‌فرمايند كه آقايان اهل علم، گر چه علم هم خودش عبادت است ولي خوب است كه عبادتشان را در اين دو سه ماه افزايش دهند؛ چون فضا فضايي است كه اين عبادات آثار خودش را دارد، دعوت خاص هم در اين ماه شده است كه اين منادي الهي همه را دعوت مي‌كند، انا جليس من جالسني، مطيع من اطاعني، غافر من استغفرني. مرحوم ميرزا جواد ملكي رضوان الله تعالي عليه مي‌گويند اگر آدم به اندازه همه خلائق جان داشت خوب بود كه به خاطر تكريم اين خطاب و در استقبال به اين خطاب الهي كه انا جليس من جالسني و مطيع من اطاعني جان بدهد.

رجب ماه خاصي است، مقدمه رمضان و شعبان است آمادگي براي ماه رمضان و شعبان از اين ماه بايد حاصل شود، بدون ماه رجب ورود به شعبان و رمضان مشكل است، از مدخل ولايت حضرت امير بايد وارد شد، أنا مدينه العلم و عليٌ بابها، حضرت مولا باب نبي اكرم و باب الله هستند، پس اين ماه مدخل است.

ماه‌هاي رجب و شعبان اولاً به طور حقيقي و تكويني مدخل ورود رمضان است، و بدون اين دو نمي‌شود وارد رمضان شد؛ دوم اين‌كه واقعاً مقدمه‌اي براي ورود به شب قدر هستند. ‌يعني بايد اين مسير طي شود تا انسان به ليله القدر برسد. ورود به آن وادي ضيافت، اين دو سه ماه رياضت را به عنوان مقدمه مي‌طلبد كه من عرف فاطمه حق معرفتها فقد ادرك ليله القدر، البته مقدمه‌اش توسل به اميرالمؤمنين (ع) و نبي اكرم (ص) و ورود به ضيافت الهي و در قلب ضيافت الهي معرفت حضرت زهرا سلام الله عليها نهفته است.

بايد دقت داشت كه هم در آغاز نعمت و هم در پايان آن حمد براي بهره‌مندي از نعمت لازم است، در آغاز نعمت مقدمه شكر است و در پايان نعمت كه فرصت‌ها تمام شده است حمد مقدمه استغفار است، مقدمه تضرع و ابتهال و رجاء و مقدمه تمسك به فضل الهي است، الآن در مدخل ماه رجب اگر انسان حامد نباشد و نعمت خدا را نبيند و توجّه به اين نعمت كه خداي متعال در اختيار ما قرار داده است نكند اين نعمت كفران مي‌شود.