استاد میرباقری در نهمین شب عزای حسینی در مدرسه فیضیه:
عاشورا تجلی گاه جلوات جمال ربوبیت حضرت حق

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی فرهنگستان علوم اسلامی، حجت الاسلام والمسلمین سید محمدمهدی میرباقری در نهمین شب از مراسم عزاداری دهه اول محرم الحرام، در مدرسه فیضیه قم سخنان خود را پیرامون جلوه­های عاشورایی بیان نمودند.ایشان یکی از جلوه­های عاشورا را جلوه ربوبیت خداوند متعال نسبت به سیدالشهداء(ع)  عنوان کردند و افزودند : یکی از آثار این ربوبیت غلبه مطلق سید­الشهداء(ع) و جبهة حق از یک سو و انزوا و اضمحلال جبهة باطل از سوی دیگر است.در ادامه چکیده­ای از سخنان ایشان تقدیم می­گردد:

عاشورا تجلی گاه جلوات جمال ربوبیت حق
ربوبیت خداوند متعال، اصلی ­ترین و حقیقی ­ترین جلوة عاشوراست چراکه مهم­ترین و شاخص ­ترین جلوة ربوبیت رب­العالمین ، نسبت به اولیاء معصوم(ع) به ویژه حضرت سید­الشهداء (ع) واقع می­شود. اوست كه لحظه به لحظه اولیاء خود را مراقبت می­كند و با ربوبیت خود، فعل آنها را به ثمر می­نشاند.
ربوبیت خداوند نسبت به سید­الشهداء (ع) در باطن عاشورا، بستر پرورش و رشد جبهة حق و امت نبی­اكرم( ص) را فراهم ساخته است. در متن این ربوبیت دو حقیقت قطعی وجود دارد که عبارتند از:

1. غلبه مطلق سید­الشهداء(ع) و جبهة حق؛
2. انزوا و اضمحلال جبهة باطل.

خداوند متعال با تدبیر و ربوبیت خود، دعوت سیدالشهداء (ع) را اظهار كرده و جبهة دشمن را به تدریج به سوی شكست و نابودی سوق داده است؛ این جریان، پنهانی ­ترین لایه عاشوراست. این جلو از ربوبیت الهی، زیباترین جلوه عاشوراست كه نتیجة معرفت به آن، ورود وسیر در مقام حمد و شكر تا حصول مقام رضاست.
پیروزی همه جانبه و غلبه مطلق سیدالشهداء(ع) در عاشورا، دارای جلوه­هایی است كه به نمونه­هایی از آن اشاره می­گردد:

1 ـ جلوه وفاء به عهد و اداء حق بندگی
بندگی ، مجاهدت، وفاء به عهد و فداكاری به زیباترین شكل ممكن به وسیله امام حسین (ع) در صحنه عاشورا رقم خوده است. حال آنکه دشمن نیز تمام توان و سرمایه خود را به كار گرفته است تا مانع به ثمر رسیدن این اقدام تاریخی امام حسین (ع) گردد.
تحمل این بلاء عظیم ،حتی بدون یك ترك اولی، توسط امام حسین(ع) جز در سایة نصرت الهی ممکن نبود؛ إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ ینْصُرْكُمْ وَیثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ ». در مقاتل نقل شده است كه هرچه ظهر عاشورا نزدیک­تر می­شد، چهره مبارك سیدالشهداء(ع) برافروخته­تر می­گردید. در حقیقت حضرت هر لحظه بیش از پیش نصرت الهی و جمال و زیبایی این نصرت را مشاهده می­كردند.
به همین دلیل حضرت در متن بلاء عاشورا خود را بدهكار خداوند متعال می­دانند و در سخت ­ترین لحظات، در اوج رضا بقضاء­الله ، عرضه می­دارند: « یا غِیاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ ».

2 ـ جلوة شفاعت و هدایت عوالم
یكی از اهداف سید­الشهداء(ع) از قیام عاشورا، دست ­گیری و هدایت امت نبی­اکرم(ص) بود. « لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَ حَیْرَةِ الضَّلالَةِ »؛ هرجا نور سید­الشهداء(ع) هست، غلبه الهی هم هست و شیطان را درآنجا راهی نیست؛ « وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِینَ ».
 حلقه اول یاران سید­الشهداء (ع) به واسطه شفاعت ایشان در متن هجوم وسوسه ­های شیطان ، به بهترین شكل ممكن حضرت را یاری كردند. تسلیم و وفاء و پیوند به ولی الله و تصدیق حقانیت آن حضرت -كه به زیباترین شكل ممکن در عاشورا اتفاق افتاد - مرهون نصرت الهی و شفاعت حضرت نسبت به اصحاب خویش بود.
حلقة دوم اصحاب سیدالشهداء(ع) امم تاریخی هستند که حضرت درصدد دستیگری و شفاعت آنها بوده­اند. شیطان در این تدبیر حضرت نیز نتوانسته است كم­ترین خللی ایجاد كند. امام حسین (ع) از عاشورا بابی عظیم را به روی همه عوالم ـ اعم از عالم جمادات و نباتات تا عوالم انسانی و ملائكه  ـ گشوده­اند. براساس روایات همه عوالم بر سیدالشهداء(ع) گریسته­اند؛ در حقیقت عاشورا به گونه­ای رقم خورده است كه همه عوالم با آن سالك و با بلاء حضرت متقرب شده­اند.
بارها براین نكته تاکید شده كه بهترین نردبان سلوك انسان، بلاء است. البته ظرفیت ابتلائات الهی متفاوت است. گاهی بلاء یك انسان،تنها خود او را سالك می­كند. گاهی بلاء یک عبد، یك جامعه را سالك می­كند؛ مانند: جناب یوسف صدیق(ع). اما ظرفیت بلاء عاشورا، ظرفیت هدایت همه عوالم است. به واسطه بلاء عاشوراست كه عوالم مختلف به سوی خدای متعال حركت می­كنند .
شفاعت عوالم به دست سیدالشهداء(ع)، از بستر بلاء ایشان واقع شده است. در متن این بلاست که خداوند متعال به ایشان اذن شفاعت و دستگیری داده­اند. خلاصه اینكه تهذیب «فردی، اجتماعی و تاریخی» بر محور بلاء سیدالشهداء (ع) واقع می­شود و عالم برای ورود به عصر ظهور آماده می­گردد.
خداوند روضه سیدالشهداء(ع)  را در عالی ­ترین مقامات و پس از امتحانات سنگین برای انبیاء(ع) بیان می­کند؛« وَ فَدَیْناهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ ». حتی مقام (امامت) و ثوابی كه ابراهیم خلیل (ع) طالب آن بودند، به بركت تألم و مصیبت­ زدگی ایشان بر امام حسین (ع) به ایشان عنایت می­گردد. سایر انبیاء(ع)  نیز در مراحل سیرخود، از وادی كربلا عبور داده شده و بسیاری از مقامات از این طریق برای آنها حاصل گردیده است.

2/2 ـ مقام رضوان، دستاورد زائران
یکی دیگر از جلوه­های شفاعت، ثواب  عظیم زیارت سید­الشهداء(ع) است. حرم امام حسین (ع) «مختلف الملائكه» و «مختلف الانبیاء» است. در روایات متعددی آمده است كه انبیاء الهی(ع)  فوج فوج از سماوات و از عالم ملکوت به زیارت امام حسین (ع) مشرف می­شوند. زیارت سید­الشهداء(ع)  یك سیر كامل معنوی است که از طریق آن، زیارت خداوند متعال در «فوق عرشه» و«فوق كرسیه» برای زائران حضرت محقق می­شود. علاوه بر این در روایات تأكید شده كه زیارت ایشان از افضل قربات عندالله و از افضل اعمال است؛ همچنین بر زیارت حضرت ثواب هزار حج و هزار جهاد در ركاب نبی­اكرم (ص) و حتی ثواب صد حج عمره در هر گام زائر وارد شده است. حتی كسانی كه از روی شوق به زیارت امام حسین(ع) نائل می ­شوند، به مقام محبین و مقام رضوان می­رسند و در جوار نبی­اكرم (ص) در بهشت جای می­گیرند.

3/2 ـ تطهیر گناهان از رهگذر قطره اشك مصیب زدگان
از دیگر آثار شفاعت سیدالشهداء(ع)  «بكاء، ابكاء و تباكی» است[1]. گاهی ریختن یك قطره اشك در مصیب سید­الشهدا (ع) ، جهنم را خاموش و گناهانی به  فراوانی کف دریاها را پاك می­كند.

3 ـ عاشورا بستر تحول ارواح و ارتقاء عواطف
یکی دیگر از نصرت ­های خداوند متعال نسبت به سیدالشهداء(ع) این است كه خداوند متعال عاشورا را باب تحول حالات و عواطف انسانی قرار داده است.  این تحول عاطفی مبدأ تهذیب انسان و ارتقاء وجدان تاریخی می­شود كه مناسك آن در زیارت عاشورا آمده است.
« اِنْ کُنْتَ باکیاً لِشَیٍ فَابْکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلیٍ بْن ابی طالبٍ ».البته باب این گریه نیز با معصوم(ع)  بر عالمیان گشوده شده است. در حقیقت همة احوالی كه برای انسان حاصل می­شود، نازله­ای از حال امام (ع)  است. این حال ابتداءاز ملكوت امام(ع) عبور می­كند و پس از آن به عوالم می رسد؛ چه حال عبادت ، حال سجده ، حال دعا، حال تلاوت و ... باشد.
این باب، از طریق نبی­اكرم (ص) گشوده شده و به واسطه امام سجاد (ع) و حضرت بقیه الله (ع)  به اوج خود رسیده است. دهة اول محرم، بر اساس قرارداد و سنّت اجتماعی به دهة عزای شیعیان وکل عالم تبدیل نشده است بلكه این تحول حال شعاع و نتیجه حال امام (ع) است. بكاء بر سیدالشهداء(ع)  اقسامی دارد که مهم­ترین آن از طریق انتقال حال امام(ع)  به روح انسان محقق می­شود؛ انتقال این حقیقت ، مطّهر و عامل اصلی سیر انسان است.

ـ جمع بندی
خداوند متعال عالی ­ترین سفره ضیافت خود را برای نبی­اكرم (ص) و امیرالمؤمنین (ع) و فاطمه (س) در كربلاء مهیا كرده است. یك جلوة عاشورا بلا و جلوة دیگر آن شفاعت ، ضیافت، نصرت و امداد الهی است. جلوة امداد ، نصرت ، شفاعت و ضیافت، همان جلوة جمال صنع الهی است كه اگر كسی به درك آن نائل شود، به حمد و شكر می­رسد؛ «ما رأیت الا جمیلا»
البته برای رسیدن به لایه باطنی عاشورا كه همان جلوه ضیافت ، نصرت ، شفاعت و جمال صنع الهی است، باید از بستر بكاء که سیر با گریه و تحول حال تا رسیدن به سلام و لعن است، عبور کرد. متناسب با گریه انسان، حال امام(ع)  به روح  او منتقل و به همان اندازه آثار این انتقال در انسان محقق می­شود. انسان متناسب با این حال می­ تواند به توحید برسد و ربوبیت خداوند متعال را در زیباترین صحنه­ها نسبت به بزرگ­ ترین بندگان خداوند متعال در ظرف خود مشاهده كند. به میزان درك مصیب سیدالشهداء(ع) ، روزنه­های غیب عاشورا و از آنجا روزنه­های غیب سیدالشهداء (ع) و روزنه­های غیب حضرت حق برای انسان گشوده می­شود.